Aralık 2010
17 gönderi
Herkes hayattaydı
Bildiğim herkes
Hiç korku yoktu
Yoktu aklımda
Olsun demek de zor artık
Çocuk düşlerimiz yok artık..
mesela kimse görmez kelebeğin gülümsemesini
çiçeğin açarken çıkarttığı sesi...
Yorgun gecelerin ardından
Hep aynı yere dönerken
Islak sokaklar boyu düşündüm...
kusursuzluk zamanlamasıyla ifadesi alınmış, yakılıp yıkılmış bir başkent gibi...
– küçük iskender
gel ki ölmeyeyim,beni duyuyor musun? ölmeyeyim!
bir el onu aldı.
tanrı’nın eli olmalı.
günün birinde düştü ve dizi kanadı.hala göğüslerimin arasında kızıl bir yılan...
sevmek isterdim onu,tıpkı pınarın başında olup da susuz kalmayı istermişim gibi....
suyu akıtılan bir çeşme kendini iyi hisseder mi? cevap ver.
seni seviyorum;ama sevgim senden daha uzağa gitti! o kadar uzaklaştım...
-umutla bekliyordum ve ölüyordum.
-umutla beklemekten ölüyordum.
-seni öyle çok sevdim ki!
-seni öyle çok seviyorum ki!
-seni öyle çok...
geçen akşam küçük çocukların ancak tesadüfen büyüdüğünü gördüm rüyamda…bir...
-öyle çok düşünüyorum ki!
-öyle çok düş kur ki!
-nasıl?
-öyle çok düşün...
zalimin talim ettiği yola minnet eylemem